ในปัจจุบันมีพิธีกรรมจัดการศพด้วย 2 วิธีหลักๆ คือการฝังศพและการเผาศพ ฝังศพเป็นวิธีการที่คนจีนใช้กันมาก

รากฐานเดิมของคนจีนนั้น พิธีของความตายถือว่าเป็นงานสำคัญอันหนึ่งของชีวิต นอกจากการเกิด การข้ามพ้นสู่วัยผู้ใหญ่ งานแต่งงาน

และงานว่าด้วยความตาย ซึ่งเป็นงานที่มีความสำคัญมาก เพราะพื้นฐานคนจีนนั้นคือการแสดงความกตัญญู

คนจีน ในที่นี้ หมายถึงคนจีนกลุ่มใหญ่ในประเทศ หรือ ‘จีนแต้จิ๋ว’ ซึ่งเดิมทีพิธีกรรมในงานศพตามความเชื่อของชาวจีนนั้นจะผสมผสานความเชื่อของลัทธิขงจื๊อและ

ลัทธิเต๋า กล่าวคือ ลัทธิขงจื๊อสอนให้บุตรหลานมีความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ ชาวจีนจึงต้องฝังศพเท่านั้น เพราะการฝังศพสามารถจารึกชื่อ แซ่ และคุณความดีของบรรพบุรุษไว้ที่หน้าฮวงซุ้ย

มีการเขียนป้ายชื่อไว้กราบไหว้บูชาที่บ้าน และเมื่อครบรอบวันเช็งเม้ง ก็จะต้องมีการเซ่นไหว้บรรพบุรุษที่ฮวงซุ้ย ลูกหลานจึงต้องเดินทางไปแสดงความกตัญญูอยู่ไม่ขาดระยะ

ส่วนลัทธิเต๋าจะสอนในเรื่องธรรมชาติ การหาฮวงซุ้ยจึงต้องหาทำเลทางธรรมชาติที่เหมาะสมและสามารถเกื้อกูลให้บุตรหลานมีโชคลาภในอนาคต เมื่อชาวจีนได้รับคติพุทธศาสนา

นิกายมหายาน จึงมีการจัดศาสนพิธีขึ้น เพื่อชำระล้างบาปและมลทินของดวงวิญญาณให้บริสุทธิ์ และสร้างกุศลกรรมแก่ดวงวิญญาณให้ได้ประสบสุคติ ในปรโลก

พิธีกรรมในวงจรชีวิตของชาวจีน โดยเฉพาะประเพณีด้านความตาย ยิ่งเป็นพิธีศพของบุพการีด้วยแล้ว ผู้เป็นบุตรหลานจะต้องตระเตรียมการอย่างดีที่สุด เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทิตา

มีความละเอียดซับซ้อน สะท้อนภูมิปัญญาเก่าแก่ เต็มไปด้วยสัญลักษณ์เพื่อให้เกียรติแก่ผู้ตาย และเพื่อความมั่นใจด้วยว่า ผู้ตายกำลังเดินทางไปยังภพภูมิที่ดี